NELER VAR NELER...

Başlığın devamını maydanozlu köfteler şeklinde devam ettiresim geldiyse de kendimi tutmasını bilirim!

Yepisyeni ekmekliğimizi bitirdim, ben bu ekmekliği pek sevdim. Kullandığım resmi, üzerindeki yazıyı, Adana şişlerden yaptığım çitleri velhasıl heryerini pek sevdim.
Yapım aşamaları : Ekmekliği iki kez boyadım, zımparaladım tekrar boyadım. Dekupaj tekniğiyle resmi yapıştırdım. Hamurla kabarttım, üst kısmına çin çubuklarıyla noktalar yaptım. Dört kat sprey vernik geçtim.

Bilgisayarınızın renk ayarında sorun yok, o tamamen benim soluk benizliliğim!

Yukarıdaki resimde görülen yer evimizin salonu, yani bir zamanlar salondu, misafir gelecek diye ödüm patlıyor çünkü o zaman bütün boya, fırça, kukla malzemeleri, keçeler ve daha bilumum (bu resimdeki buzdağının görünen kısmı) malzemeyi yatak odasına taşımam gerekiyor. Oda tamamen dolunca kapıdan yatağa uzuuunca bir zıplayış gerekiyor.
Ah bir atölyem olsa nırınırı nırınırı nım. (Ah bir zengin olsam melodisiyle okuyunuz)

Bu da duvar panosu. Artık mutfağımın başka mutfaklarla karışma riski kalmadı! Saçma tabi, aslında "Melike'nin Neşeli Mutfağı" olacaktı ama harfler arttıkça o minicik fontları hamurla kesmek zorlaştı, ben de yazıyı kısalttım. Böyle de komik oldu, bakıp bakıp gülüyorum.
Yazı panosunda çatlatma tekniği var, yazılar ve resmin ortası hamurla kabartma, kenarlar yağlıboya eskitme.

Bir de tepsi var, antik eskitme görüntüsünün çok da hastası değilim ama yapması acayip zevkli, "sür sil, sür sil, aa ne güzel oldu" konseptli bir çalışma.
Antik eskitme, dekupaj, 100 kat vernik teknikleri uygulandı efendim.

Bir dahaki yazıya kadar sağlıcakla ve esen kal ey sevgili okur.